Oddałam dzieciom całe życie, a dziś siedzę sama przy telefonie i boję się, że już nikomu nie jestem potrzebna
Siedziałam na podłodze w kuchni, patrząc na rozsypane tabletki i migający telefon, który znowu milczał, choć tak bardzo czekałam na zwykłe „mamo, co u ciebie?”. Przez lata pracowałam ponad siły, wychowałam sama syna i córkę, odmawiając sobie wszystkiego, żeby mieli lepszy start, a dziś mam wrażenie, że zostałam gdzieś na marginesie ich życia. Opowiadam o tym, jak łatwo matka może stać się dla własnych dzieci kimś od świąt, szybkich telefonów i niewygodnych próśb o pomoc.