Po dwunastu latach budowania wymarzonego domu nasza córka prosi, byśmy oddali go jej i jej narzeczonemu. Zaczyna się walka między miłością a poczuciem straty, lojalnością wobec rodziny a własnymi marzeniami. Czy dom może stać się symbolem wszystkiego, co w rodzinie najtrudniejsze?
Od dwunastu lat budowaliśmy z mężem dom, który miał być naszą przystanią na stare lata. Teraz nasza córka prosi, byśmy oddali go jej i jej narzeczonemu. Czy powinniśmy poświęcić własne marzenia dla szczęścia dziecka?
Historia bliskich przyjaciół. Często ich odwiedzaliśmy. Widziałem i słyszałem wiele. I całe szczęście, że moje życie tak nie wygląda! Teraz do sedna. Byli rodzice, którzy mieli małego chłopca. Ich szczęście nie miało granic! Zrobili dla niego wszystko; był ich jedynym dzieckiem, ich nadzieją na przyszłość. Los nie obdarzył ich więcej dziećmi, choć oboje tego pragnęli. A potem
Taka jest natura rodzicielskiej miłości. Nawet najbardziej rozczarowująca osoba znajdzie kroplę zrozumienia i współczucia dla swoich błędnych decyzji. Mój syn porzucił swoją żonę i dziecko.
Przez całe życie poświęcaliśmy wszystko dla naszych dzieci, tylko po to, by w późniejszych latach zostać sami. Od dzieciństwa byłam bliską przyjaciółką Michała, a pobraliśmy się, gdy skończyłam 18 lat. Zmagania finansowe były stałe, więc gdy zaszłam w ciążę, Michał rzucił studia, aby pracować. Gdy nasza sytuacja finansowa nieco się poprawiła, znów zaszłam w ciążę. Wiedzieliśmy, że
– Wygląda na to, że nie przyjedzie. Mój mąż i ja już się do tego przyzwyczailiśmy, więc nawet się nie denerwujemy – wzdycha Ela, która czekała na wizytę syna. – Co się stało? Może jego żona nie pozwoliła mu przyjechać? Jeśli dobrze pamiętam, nigdy się z nią nie dogadywałaś. – Może tak, ale mój syn nigdy nam nic nie powiedział
To, co moja córka zrobiła swojemu mężowi w trakcie ich małżeństwa, jest po prostu nie do zniesienia. Moja Magdalena zawsze była wrażliwym dzieckiem. Nigdy nie zmuszałam jej do życia według moich zasad, ale mam też swoje granice.
To, co moja córka zrobiła swojemu mężowi przez cały ich związek, jest po prostu nie do zniesienia. Moja Magdalena zawsze była wrażliwym dzieckiem. Nigdy nie zmuszałam jej do życia według moich zasad, ale mam też swoje granice.
