Moja ciocia Linda była w małżeństwie przez 25 lat. Wychowała dwoje wspaniałych dzieci, ale nigdy nie pozwoliła sobie na oddanie się pasjom, które kochała przed ślubem. To nie chodziło o pieniądze. Nie! Linda w młodości była zawsze w ruchu, podróżowała po świecie i wracała z niezliczonymi niezapomnianymi doświadczeniami, które z czasem zatarły się w mgliste wspomnienia.
Wielu starszych ludzi w Polsce cierpi z powodu samotności i bólu. Dlatego naszym obowiązkiem jest wspierać naszych starzejących się krewnych. W końcu to oni kiedyś troszczyli się o nas.
Czuję się przytłoczona i nie wspierana jako jedyny żywiciel rodziny. Szukam porady, jak sobie radzić i poprawić relacje z mężem.
Mój mąż chce sprzedać dom mojego ojca. To przestronny, trzypokojowy dom. Mój ojciec jest starszy i mieszka sam; po co mu tyle miejsca? Po sprzedaży moglibyśmy kupić małe mieszkanie dla siebie.
Problemy z moją córką zaczęły się lata temu. Emocjonalny dystans pojawił się wcześnie, a w wieku 15 lat, Ania przestała dzielić się ze mną swoim życiem.
Przywiązana do wózka, siedziała wpatrując się w dal. Jej piękne, luźne włosy zaczęły już siwieć. Jej długa biała suknia była ozdobiona misternymi, ręcznie wyszywanymi haftami. W rękach trzymała bukiet białych róż. Obok niej stał on. Wysoki, dobrze zbudowany i przystojny. Przechodnie często spoglądali na parę. Niektóre spojrzenia wyrażały podziw, inne współczucie.
Maria zawsze miała nadzieję, że jej dzieci, Jakub i Emilia, pozostaną blisko siebie. Ale gdy dorastali, rodzinne gospodarstwo stało się polem bitwy dla ich sprzecznych marzeń i pragnień.
Robi to od dzieciństwa. Było to w pewnym stopniu zrozumiałe, gdy był dzieckiem, ale teraz jest dorosły i nadal się z tego nie wyrosło. Od obwiniania chodnika, gdy się potknął, po oskarżanie krzesła, gdy uderzył się w palec, jego zachowanie tylko się nasiliło.
„Czy wszystko w porządku?” zapytała moja przyjaciółka. „Jestem zawalona obowiązkami w domu, nie mam na nic czasu. Chciałabym być dobrze przygotowana na…”
Mój syn dorastał bez ojca. To musiało ukształtować jego charakter. Jego tata opuścił nas, bo „nie mógł znieść rutyny i zbyt dużej odpowiedzialności.” Jakbym ja, dziewczyna trzy lata młodsza, wiedziała więcej o odpowiedzialności niż on. Wychowałam mojego syna sama, dbałam o niego i przygotowywałam do życia. I jak to się skończyło? Michał, mój syn, ożenił się wcześnie.
Potrzebuję porady, jak poradzić sobie z przyjaciółką, która zawsze robi sceny z powodu tanich prezentów dla swojego dziecka.
„Sara, nie wiem co robić. Emilka chce jechać nad morze, ale opiekujemy się babcią,” powiedział Jan. „Dlaczego mi to mówisz?” zapytała Sara. „Czy możesz się nią zająć przez miesiąc?” „Ale ja mam pracę. Dobrze, możesz ją przywieźć.” Jan odetchnął z ulgą, że jego siostra się zgodziła. Jednak Sara nie była zachwycona tym pomysłem – jej babcia
