Ostatnio mój jedyny syn, Michał, wyraził swoje frustracje związane z tym, że nie wspieram go finansowo. Jego teściowie, którzy są zamożni, często pomagają jemu i jego żonie. Ale jak ja, emerytowana nauczycielka, mogę się porównywać do bogatych przedsiębiorców? Urodziłam Michała późno, w wieku 42 lat, po latach starań z moim zmarłym mężem.
„Mój mąż i ja zrobiliśmy wszystko, aby nasza jedyna córka, Emilia, nigdy niczego nie brakowała. Życie miało swoje wzloty i upadki, ale zawsze staraliśmy się dla niej jak najlepiej. Teraz jest dorosła i nawet nie chce z nami rozmawiać,” dzieli się pani Kowalska. Kiedy była w szkole, zawoziłam ją do
Jako emerytka nie mogę już zapewniać wsparcia finansowego. Najwyraźniej mój syn już mnie nie potrzebuje, ponieważ nie zaprasza mnie do siebie ani nie odwiedza z wnuczką. To bolesne uświadomić sobie, że mój syn mnie wykorzystywał. Pracowałam całe życie, aby dać mu to, co najlepsze. Podejmowałam się wielu prac i w końcu zdobyłam dobrą posadę przed czterdziestką.
Jestem niesamowicie dumna z mojej córki i uważam, że jest niezwykłą osobą. Wychowałam ją sama po tym, jak jej ojciec nas opuścił, gdy była jeszcze niemowlęciem. To był trudny czas, bez nikogo, do kogo mogłabym się zwrócić o pomoc. Jedyną pociechą był mały dom, który odziedziczyłam po mojej zmarłej matce. Teraz moja córka wspiera mnie finansowo, ale nalega, aby jej mąż nigdy się o tym nie dowiedział.
Mój syn ożenił się prawie dziesięć lat temu z kobietą, która była wcześniej zamężna i miała uroczą córkę. Przyjęłam ją i jej dziecko z otwartymi ramionami. Zawsze wspierałam młodą rodzinę, czasem finansowo, czasem opiekując się dziećmi, aby mój syn i jego żona mogli mieć trochę wolnego czasu. Moje relacje z synową nigdy nie były świetne, ale nigdy się nie kłóciłyśmy. Jej pierwsze
Może się mylę, ale uważam, że rodzice nie powinni finansowo wspierać swoich dorosłych dzieci, które założyły już własne rodziny. Oczywiście, są sytuacje, kiedy pomoc jest konieczna, ale nie wtedy, gdy dzieci marnują swoje życie i wydają pieniądze na imprezy, a potem wracają do rodziców po wsparcie. Moja córka wyszła za mąż dwa lata temu. Ona ma
Nauczanie całkowicie mnie wyczerpało. Naprawdę kocham swoich uczniów, co sprawiło, że decyzja o odejściu ze szkoły na własną rękę była jeszcze trudniejsza, niż gdybym została zmuszona do tego.
Niedawno mój mąż wrócił do domu z listem. Powiedział: „Myślę, że to dla ciebie.” Wytarłam ręce, otworzyłam kopertę i zaczęłam czytać. Było to żądanie wsparcia finansowego dla mojego ojca, wraz z długą listą konsekwencji. Szczerze mówiąc, byłam w szoku, ale w pewnym momencie nawet mnie to rozbawiło. Mój mąż nie miał pojęcia, co się dzieje, ponieważ wiedział bardzo mało o
Po dekadach poświęcenia nauczaniu byłam emocjonalnie i fizycznie wyczerpana. Głęboko kochałam swoich uczniów, co sprawiało, że decyzja o odejściu była jeszcze trudniejsza. Ale kiedy mój syn zaoferował wsparcie finansowe, aby ułatwić mi przejście na wcześniejszą emeryturę, byłam rozdarta między ulgą a nowym, narastającym konfliktem.
Niedawno mój mąż Michał i ja zdaliśmy sobie sprawę, że nasza rodzina zaczyna się czuć trochę ciasno w naszym dwupokojowym mieszkaniu. Nasze dzieci są różnej płci i każde potrzebuje własnej przestrzeni. Postanowiliśmy kupić dom dla mamy Michała, Liliany, aby zapewnić jej lepsze warunki życia i zwolnić trochę miejsca dla naszej rosnącej rodziny. Jednak siostra Michała, Karolina, ma inne plany.
Szukam porady, jak poradzić sobie z sytuacją, w której moja teściowa wspiera finansowo moją szwagierkę, a nam daje tylko jedzenie.
Mój mąż ma młodszą siostrę, Zosię. Jest miłą kobietą i wyglądają prawie identycznie. Nie uważam, że jest złą osobą, ale z mojego punktu widzenia była źle wychowana. W wieku 30 lat najwyższy czas zachowywać się jak dorosły. Jednak Zosia wydaje się tego nie chcieć. W rzeczywistości po
