Kiedy Jakub stracił pracę, byłem na progu wielkiego przełomu w karierze. Pamiętam wizytę u naszego ojca, który siedział w milczeniu w swoim ulubionym fotelu. „Jakub został zwolniony. Musimy wymyślić, jak mu pomóc finansowo, inaczej nie przetrwa tego trudnego okresu.” Nie wspomniał ani słowem o moich własnych zmaganiach.
Podłoga w kuchni była morzem spaghetti, a moja wnuczka biegała po nim, robiąc jeszcze większy bałagan. Mój zięć miał to posprzątać, ale jego żona została z tym sama.
Gdy ich dzieci, Emilia i Jakub, opuściły rodzinne gniazdo, by realizować własne marzenia, Marek i Sara muszą przyzwyczaić się do spokojniejszego życia. Jednak zwykłe grillowanie ujawnia głębsze problemy w ich związku.
Emilia jest stosunkowo nowa w małżeństwie i obecnie przebywa na urlopie macierzyńskim, opiekując się swoim rocznym synem. Jej matka, zaufana i energiczna kobieta, postanowiła pomóc młodej parze, kupując dla nich dom. Jednak reakcja jej zięcia była daleka od wdzięczności.
Nigdy nie udało mi się dogadać z moją teściową. Odkąd mój mąż i ja mieszkaliśmy we własnym domu, po prostu zabroniłam jej przychodzić. Ja również jej nie odwiedzałam, ponieważ nie chciałam się niepotrzebnie stresować. Podczas gdy trzymałam dystans, ona uwielbiała wtrącać się w nasze życie i narzucać swoje zasady. Według niej, „nie…”
W podmiejskim polskim domu, teściowa czuje się przytłoczona wymaganiami rodziny swojego syna. Pomimo jej starań o utrzymanie harmonii, jest obciążona obowiązkami domowymi, opieką nad dziećmi i pracami w ogrodzie, co prowadzi do napiętych relacji z rodziną.
Zawsze żartowaliśmy, a ona zawsze miała ciętą ripostę. Po liceum nasze drogi znów się skrzyżowały i zobaczyliśmy się w nowym świetle. Nie wiedziałem wtedy, że prawda zburzy mój świat.
Powiedziałam jej: „Wynoś się!” i trzasnęłam drzwiami za nią. Termin „teściowa” zawsze miał dla mnie negatywne konotacje. Może dlatego, że nigdy nie znałam nikogo, kto miałby dobre relacje z matką swojego męża. Słyszałam co najmniej tuzin historii o rozwodach spowodowanych przez wtrącające się teściowe. Wniosek był prawie zawsze ten sam: „Nie lubiła mnie od momentu, gdy się poznaliśmy.” A potem
Emilia nigdy nie chwaliła się swoim małżeństwem, ale w głębi duszy była bardzo dumna ze swojej rodziny. Ona i Jan byli razem tylko kilka lat, ale już się pobrali, zamieszkali razem i mieli uroczą córkę. Z Janem czuła się jak za kamiennym murem, chociaż czasami ten mur zbyt mocno odgradzał ją od świata zewnętrznego. Emilia nigdy
„Czego oni chcieli? Dlaczego nic nie powiedzieli wcześniej?” zapytała jej przyjaciółka. „Nigdy nie milczeli, a potem moja cierpliwość pękła!” powiedziała Emilia. Emilia była mężatką od sześciu lat.
Małżeństwo, które kiedyś kwitło na miłości i wzajemnym szacunku, stało się teraz relacją transakcyjną. Często zdarza się to po wielu latach bycia razem. Mnie to spotkało w dziesiątym roku małżeństwa.
Emilia wiedziała, co czeka ją w domu: sfrustrowany mąż i jego nieustanne skargi na jej niedoskonałości jako żony i matki. Janek zajmował się dziećmi tylko jeden dzień w tygodniu, i to w minimalnym stopniu. W środy Emilia zaczynała pracę o siódmej, zostawiając poranne obowiązki mężowi. On musiał tylko obudzić chłopców, nakarmić ich śniadaniem i zawieźć do szkoły. Po pracy
