„Przyjeżdżacie i zabieracie ziemniaki w workach, a ja zostaję sama” — wróciłam do domu i zobaczyłam, że mama już nie udaje, że wszystko jest w porządku
Wróciłam do rodzinnej wioski po latach i usłyszałam od mamy zdanie, które rozcięło mnie od środka. Musiałam wybrać między życiem, które wreszcie zaczęłam budować po swojemu, a obowiązkiem, który wszyscy uznali za oczywisty. Im bardziej próbowałam pomóc, tym bardziej czułam, że walczę nie tylko o mamę, ale też o własną wolność.
