W dniu, w którym usłyszałam diagnozę Kuby, mama zamiast mnie przytulić zapytała, czemu w ogóle związałam się z Pawłem. Żyliśmy na Pradze skromnie, ale razem, a ona z Wilanowa patrzyła na nas jak na porażkę, którą trzeba ukryć pod markową torebką. To moja historia o rodzinnej dumie, o wstydzie, który boli bardziej niż bieda, i o miłości, którą trzeba było wybrać wbrew własnej matce.