W szpitalnej sali musiałam pożegnać moją dwuletnią córeczkę, Klarę. W najtrudniejszej chwili życia podjęłam decyzję o oddaniu jej organów, by inne dzieci mogły żyć. To opowieść o rozdzierającej stracie, ale też o sile, która rodzi się z nadziei.
Mam na imię Marta i nigdy nie zapomnę dnia, w którym musiałam puścić dłoń mojej dwuletniej córki, Zosi. W szpitalnej sali, otoczona pielęgniarkami nucącymi „Sto lat”, stanęłam przed najtrudniejszą decyzją w życiu – oddać organy Zosi innym dzieciom. To opowieść o bólu, miłości i odwadze, której nie wiedziałam, że mam.
Emilia i Jakub, oddani rodzice żywiołowej córki, byli przeszczęśliwi, gdy na świat przyszedł ich drugi dziecko, syn. Marzyli o przyszłości pełnej rodzinnych przygód i cennych wspomnień. Niestety, ich marzenia legły w gruzach, gdy ich pełen życia syn nagle zachorował i zmarł.
