Po śmierci mojego brata, cała jego spuścizna przypadła jego żonie, a ja zostałam z pudełkiem starych fotografii i poczuciem, że zostałam wymazana z własnej rodziny. Wspominam nasze dzieciństwo, bliskość i konflikty, które rozdzieliły nas na zawsze. To historia o bólu, rodzinnych niesnaskach i próbie odnalezienia sensu w świecie, który nagle przestał być mój.
W upalny letni dzień straciłem mojego młodszego brata, Bartka, z którym ostatni raz rozmawiałem nad brzegiem Wisły. Od tamtej pory wciąż słyszę w głowie jego obietnicę, że zadzwoni, gdy tylko wróci do domu. Ta strata nie tylko rozdarła naszą rodzinę, ale wstrząsnęła całą wioską i na zawsze odmieniła moje życie.
Opowiadam o dniu, w którym mój brat Michał zginął podczas interwencji policji w Warszawie. Przez ból, gniew i bezsilność próbuję zrozumieć, jak mogło dojść do takiej tragedii i dlaczego nikt nie chce mówić prawdy. To mój krzyk o sprawiedliwość i pytanie do Was: jak długo będziemy milczeć?
