Trzy lata temu zgodziłam się pomóc córce przy wnukach, wierząc, że to tylko na chwilę. Dziś czuję się uwięziona w roli, która miała być tymczasowa, a rodzinna miłość zaczyna mnie przytłaczać. Czy można kochać za bardzo i gdzie przebiega granica poświęcenia dla najbliższych?
Już pierwszego dnia, gdy mój bratanek wprowadził się do mojego mieszkania, poczułam, że coś nieodwracalnie się zmienia. Każdy dzień przynosił nowe konflikty, drobne upokorzenia i coraz większe poczucie utraty własnej przestrzeni. Ta historia to opowieść o tym, jak trudno jest postawić granice nawet najbliższym – i jaką cenę się za to płaci.
Niedawno postanowiłam zwolnić tempo i zacząć żyć dla siebie. Moja córka, Emilia, ma już 29 lat i uznałam, że czas, aby zaczęła brać na siebie więcej odpowiedzialności. Nie spodziewałam się jednak, że moje dobre intencje wprowadzą mnie w skomplikowaną i bolesną sytuację.
