Uciekłam z dziećmi do ośrodka i dopiero wtedy zobaczyłam, jak bardzo byłam sama
„Jak wyjdziesz, to i tak wrócisz, bo nie masz dokąd” — te słowa długo siedziały mi w głowie, nawet kiedy trzymałam dzieci za ręce i uciekałam z domu. To historia o strachu, wstydzie i mozolnym stawaniu na nogi, kiedy wszyscy myślą, że przesadzasz. 💔🏚️🙏 Jeśli chcesz wiedzieć, jak udało mi się dojść do momentu, w którym pierwszy raz zamknęłam drzwi do własnego mieszkania i poczułam ciszę bez lęku, przeczytaj do końca 👇