Wszystko zaczęło się od jednej decyzji – chcieliśmy pomóc rodzinie, wynajmując dom bratu mojego męża. Teraz jestem czarną owcą, a mój mąż nie rozmawia z bratem ani z matką. Czy naprawdę zrobiłam coś złego, czy po prostu nie da się połączyć rodziny i pieniędzy?
Wszystko zaczęło się na urodzinach mojego teścia, kiedy szwagierka publicznie mnie upokorzyła, bo odmówiłam opieki nad jej córką. Poczułam się jak czarna owca, a cała rodzina milczała. Teraz zastanawiam się, czy powinnam była się ugiąć, czy wreszcie ktoś musiał powiedzieć 'dość’.
Po latach poświęceń dla rodziny postanowiłam zrobić coś tylko dla siebie. Zamiast wsparcia spotkałam się z falą krytyki i niezrozumienia. Ta historia to mój krzyk o zrozumienie i pytanie: gdzie kończy się obowiązek wobec bliskich, a zaczyna prawo do własnego szczęścia?
