Mam na imię Iwona i nigdy nie zapomnę dnia, w którym dowiedziałam się, że moja babcia od trzech dni nie jadła. To był moment, który zmusił mnie do konfrontacji z własnym poczuciem winy i rodzinnymi konfliktami. Ta historia opowiada o mojej walce o bliskość i próbę uratowania tego, co zostało z naszej rodziny.
Moje życie rozpadło się w jednej chwili, gdy żona wyrzuciła mnie z domu po trzydziestu latach małżeństwa. Zmuszony do samotności, odkryłem prawdę o sobie, rodzinie i tym, co naprawdę znaczy bliskość. To opowieść o zdradzie, przebaczeniu i o tym, jak czasem trzeba odejść, by odnaleźć siebie i tych, których się kocha.
Po śmierci męża zostałam sama w domu pełnym wspomnień. Córka zaproponowała, żebym zamieszkała z jej rodziną, ale nie wiedziała, jak bardzo boję się tej bliskości i utraty własnej niezależności. Ta historia to opowieść o żałobie, rodzinnych napięciach i trudnej sztuce budowania nowych relacji po stracie.
