Mam na imię Anna i razem z mężem Piotrem przeżyliśmy najtrudniejsze chwile naszego życia, kiedy ktoś anonimowo zostawił nam obraźliwą wiadomość na drzwiach naszego mieszkania. Ból niezrozumienia niemal nas złamał, ale dzięki niespodziewanej fali wsparcia od ludzi z sąsiedztwa odzyskaliśmy nadzieję. Ta historia pokazuje, jak wspólnota potrafi uleczyć rany zadane przez ludzką zawiść.