Jestem Maria, zwyczajna kobieta z małej wsi na Mazowszu. Wychowałam moją córkę Anię z całego serca, a jednak ona odsunęła się ode mnie, gdy wyjechała do Warszawy. Największy ból sprawiła mi wtedy, gdy nie zaprosiła mnie na własny ślub – i do dziś pytam siebie: dlaczego?
Nazywam się Iwona Kaczmarek i całe moje życie toczy się wokół kilku hektarów ziemi na obrzeżach małej wsi pod Łodzią. Kiedy pojawiła się oferta sprzedaży ziemi za ogromne pieniądze, nasza rodzina stanęła na krawędzi rozpadu. To opowieść o wyborach, które bolą, o miłości do korzeni i o tym, co naprawdę znaczy dom.
To był najtrudniejszy czas w moim życiu – po śmierci taty musiałam zdecydować, czy sprzedać rodzinny dom. Każdy kąt przypominał mi dzieciństwo, a rodzinne konflikty tylko pogłębiały mój żal. W tym wszystkim nosiłam pod sercem nowe życie, które dawało mi nadzieję na przyszłość.
Wróciłem do rodzinnej wsi po latach służby, pełen niepokoju i tęsknoty. Spotkałem Kingę, dziewczynę z miasta, którą kochałem od młodości, i musiałem zmierzyć się z własnymi lękami oraz uprzedzeniami naszej społeczności. To opowieść o miłości, odwadze i walce o szczęście mimo przeciwności.
Przez dwanaście lat budowaliśmy z mężem nasz wymarzony dom na wsi, z dala od miejskiego zgiełku. Teraz nasza córka, Arianna, pragnie przejąć nasz dom dla siebie i swojego narzeczonego, co stawia nas przed trudnym wyborem. Czy powinniśmy oddać nasze marzenia dla szczęścia córki?
Zarządzanie domowymi obowiązkami to już wyzwanie, ale gdy odwiedza rodzina, staje się to przytłaczające. Ciągłe wymagania i zakłócenia sprawiają, że goszczenie staje się nie do zniesienia, zwłaszcza gdy chodzi o moją siostrzenicę.
Zaprosiła nas na świętowanie. Mieszka na wsi i przygotowała różne smakołyki. Przy okazji mieliśmy wspaniałe urodziny. Ale potem, matka mojego męża
Gdy tylko pogoda się ociepla, regularnie tam jeździmy i spędzamy dużo czasu. Sąsiednia nieruchomość była długo pusta, ale nagle została kupiona. Teraz mamy do czynienia z nieoczekiwanym problemem.
