To opowieść o tym, jak po 38 latach od rozstania odnalazłem mojego syna, którego zmuszono mnie oddać do adopcji. Przez lata walczyłem z poczuciem winy, samotnością i nadzieją, że kiedyś go odnajdę. Nasze spotkanie po latach zmieniło wszystko – i mnie, i jego.
Po śmierci mamy odziedziczyłam z siostrą działki w ogrodach działkowych. Teraz siostra twierdzi, że jej ziemia jest bezwartościowa i żąda zamiany. Opowiadam o bólu, żalu i rodzinnych konfliktach, które wybuchły w cieniu wspólnej straty.
Zgodziłam się przyjąć pod swój dach dawną przyjaciółkę i jej syna, wierząc, że to będzie miłe spotkanie po latach. Szybko jednak okazało się, że ta decyzja wywróci moje życie do góry nogami i wystawi na próbę moje relacje rodzinne. Teraz zastanawiam się, czy można było przewidzieć konsekwencje zwykłego gestu gościnności.
Na wózku, patrzyłam w dal. Moje piękne, luźne włosy zaczęły już siwieć. Długa biała suknia była ozdobiona misternymi haftami. W dłoniach trzymałam bukiet białych róż. Obok mnie stał on. Wysoki, przystojny i silny. Przechodnie często spoglądali na naszą parę. Niektórzy z podziwem, inni z litością.
