Czuję się jak ciężar w wieku 72 lat: Potrzebuję Waszej rady
Szukam porady, jak radzić sobie z uczuciem bycia ciężarem dla moich dzieci w wieku 72 lat.
Szukam porady, jak radzić sobie z uczuciem bycia ciężarem dla moich dzieci w wieku 72 lat.
Emilia obudziła się o świcie, aby nie tylko przygotować się do pracy, ale także zrobić swojemu chłopakowi Jankowi jego ulubione naleśniki. Uśmiechając się, patrząc na ciasto, nie miała pojęcia, co przyniesie ten dzień.
Kiedy wrócił do domu po pracy, zastał dom przerażająco cichy. Jego żona i dzieci zniknęły, a meble zniknęły. Pozostał tylko list, który zrujnował jego świat.
Porzucił ich, aby radzili sobie sami, i po prostu zniknął. Niesamowity zwrot losu przywrócił mężczyznę po 25 latach, ale jego czyny były nie do odkupienia.
Nie da się zaprzeczyć, że to ich bezpośrednia odpowiedzialność. Ale z biegiem lat ludzie stają się coraz bardziej niezależni. I w pewnym momencie muszą sobie radzić sami.
Zmagam się z dynamiką rodzinną po ponownym nawiązaniu kontaktu z moim tatą. Szukam porady, jak sobie z tym poradzić.
Emilia była jedyną, która odwiedzała swoją babcię z godną podziwu regularnością. Tak się złożyło, że jej zapracowani rodzice często zostawiali ją u Babci Basi, zwłaszcza gdy musieli wyjechać. Starszy brat Emilii, Jakub, był w bardziej korzystnej sytuacji, ponieważ rodzina kochała i wspierała go na wszelkie możliwe sposoby. Jednak Emilia nie zwracała na to uwagi, ponieważ
Tuż za przedmieściami leżała mała, urokliwa wioska, gdzie uwielbiała spacerować, podziwiając domy. Jeden dom szczególnie przyciągał jej uwagę, a ona często wyobrażała sobie, jakby to było tam mieszkać.
Przez lata nie miałam odwagi wyjechać za granicę do pracy. To był pomysł mojej teściowej. Byliśmy w trudnej sytuacji, więc postanowiłam spróbować. Pracuję we Włoszech już 16 lat. Mój były mąż i ja pobraliśmy się bardzo młodo—miałam zaledwie 19 lat. Właśnie skończyłam szkołę pielęgniarską. Moi rodzice, oczywiście, chcieli, żebym kontynuowała naukę, ale
Jeszcze kilka miesięcy temu Jan nie mógł nawet myśleć o spokoju ducha. Jego bliscy dzwonili do niego co 10-12 godzin. Jego własna córka, jej mąż i ich dzieci borykali się z problemami, a Jan czuł ciężar ich kłopotów na swoich barkach.
Mój mąż był wcześniej żonaty i zostawił swoją byłą żonę z sześcioletnią córką. Teraz, po 18 latach razem, chce przepisać nasz wspólny dom na nasze dzieci. Ta decyzja zmieniła wszystko między nami.
„Pobraliśmy się rok temu. Bartek pracował w firmie mojego ojca, wyróżniał się w swojej roli i szybko stał się prawą ręką mojego taty. Aby wychować godnego następcę, mój ojciec postanowił nas przedstawić, mając nadzieję, że w końcu się pobierzemy,” wspomina Alicja. „Bartek naprawdę mnie oczarował. Był szczery, inteligentny, a co najważniejsze, czarujący i troskliwy. Spotykaliśmy się przez trzy miesiące, zanim mi się oświadczył…”